കാലങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍ ഞാന്‍ ഇതാ വീണ്ടും ഇവിടെ ഞാന്‍ എത്തിയിരിക്കുന്നു. കാതങ്ങളുടെ സഞ്ചാരം എന്നെ വല്ലാതെ തളര്‍ത്തിയിക്കുന്നു. ഇനി എനിക്ക് എന്നും ഇവിടെ എത്താനാവും എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. പറയാം.... എല്ലാം പറയാം. എന്താണെനിക്ക് സംഭവിച്ചത് എന്ന്.
എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ എന്ന്........ ഞാന്‍ വരും. വരാതിരിക്കില്ല. കാതങ്ങള്‍ തന്നെ കഴിഞ്ഞാലും എത്ര വിരസമായ, ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്ന യാത്രകളായാലും ഞാന്‍ വരും. ഈ ചന്തനത്തിരിക്കൂട്ടിന്റെ സൌരഭ്യത്തിലേക്ക്..... വരും..... വരാ‍തിരിക്കില്ല..

aaaaaaaaaaa

aaaaaaaaa

മനസ്സ്

ഒരായിരം തവണ ശ്രമിച്ചതാണ്. പക്ഷേ ഉള്ളില്‍ എപ്പോഴും കേള്‍ക്കുന്നത് അതേ വാക്കുകള്‍. “വിട്ടുകൊടുക്കൂട! അങ്ങനേയായിരുന്നില്ലേ നിന്റെ പ്രോമിസ്” ഹോ ! അറിയുമോ ? ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല ഞാന്‍ അതിനു ശേഷം. ഒരിക്കലും ഞാന്‍ കരുതിയതല്ല ഇങ്ങനെയാവണം എന്ന്.

മനസ്സ് അങ്ങനെയാണല്ലോ? അറിയാതെ അറിയാതെ.. ഇപ്പോ എനിക്ക് വയ്യ നിന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍. അതിനു കഴിയാത്ത വിധം ഇഷ്ടപ്പെട്ടുപോയി. അതു പക്ഷേ നിനക്കുമറിയാം. എന്നിട്ടും എന്തിനാണു നീ ?
ഒരിക്കലും കഴിയില്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും കൈവിട്ടതാണു ഞാന്‍ അപ്പോഴും നിന്റെ സാമീപ്യം ഞാന്‍ കൊതിച്ചു. അത്, അത് എനിക്കനുവദിച്ചതുമായിരുന്നു നീ. ഇന്ന് വീണ്ടും ഇല്ല എന്നു വാക്കുപറഞ്ഞ് തിരിച്ചു വന്ന നീ എന്തേ?
മോളേ എന്ത് സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയാണു കാണുന്നത് എന്ന് നീ അറിയണുണ്ടോ? ഓരോ രാത്രിയും എന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി നീ “എന്താ മോനൂ ണ്ടായത് എന്താ നിനക്ക് പറ്റീത്” എന്നു ചോദിക്കുമ്പോഴും വെറുതെ ഒന്നും ഇല്ല മോളേ എന്ന് നിന്റെ തോളില്‍ തലചേര്‍ത്തു വയ്ക്കുക മാത്രം ചെയ്തു ഞാന്‍. തോളില്‍ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച് എന്റെ മുടിയിഴകളില്‍ തഴുകികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും നിന്റെ മനസ്സ് പ്രക്ഷുബ്ദമായിരുന്നു. ഞാന്‍ നിന്റെ ഹൃദയം തൊട്ടറിയുന്നൂ അത്.
“ഇല്ല മുത്തേ ഇല്ല . ഒരായിരം സൂര്യചന്ദ്രന്മാര്‍ ഒന്നിച്ചുദിച്ചസ്തമിച്ചാലും ഒരായിരം ജന്മം കഴിഞ്ഞാലും. പ്രപഞ്ചം അവസാനിച്ചാലും നിന്നെ എനിക്കു വേണം. ആര്‍ക്കും കൊടുക്കാതെ എന്റെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരമായി നിന്നെ എനിക്കു വേണം”

അകലം

നിമിഷങ്ങള്‍ക്കു കാതങ്ങളുടെ അകലം. ഓരോ നിമിഷവും പറിച്ചെറിയുന്നത് എന്റെ ദിനങ്ങളാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോഴും എന്തൊക്കെയാണ് മനസ്സ് കൊതിച്ചുപോകുന്നത്. കാണാന്‍ ഒരുപാടു കൊതി തോന്നിയെന്നത് ശരിതന്നെ. പക്ഷെ കാണാന്‍ കൊതിച്ചപ്പോള്‍ എനിക്ക് അവളുടെ രൂപത്തോടൊപ്പം നഷ്ടമായത് അവളുടെ ശബ്ദം കൂടിയായിരുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അവളെ കേള്‍ക്കാന്‍ കൊതിയായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ പോയ ദിനങ്ങള്‍ മറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്.
അവള്‍ ചോദിച്ചൂ എന്തിനാണ് ഇതെല്ലാം ഇങ്ങനെ എല്ലാവരോടും പറയുന്നത് എന്ന് . എന്തു പറയാന്‍ മനസ്സ് അങ്ങനേയാണല്ലോ. എന്തു ചെയ്യുമ്പോഴും അതിനു യുക്തിയുണ്ടാകും. തനിച്ചാവുന്നതിന്റെ വേദന അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ നീ? ഇല്ല, ഒരിക്കലും അറിയാതിരിക്കട്ടെ. ഞാന്‍ പക്ഷേ തനിച്ചൊന്നുമല്ല. എന്റെ ഒപ്പം നീയുണ്ടല്ലോ എന്ന് അച്ചുവിന്റെ തോളിലേക്ക് തലചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍.. അവള്‍ എന്നെ തട്ടി വിളിക്കുകയായിരുന്നു. കയ്യിലെ ഗ്ലാസിലെ വെള്ളം ഇപ്പോഴും അവള്‍ എന്റെ മുഖത്തു തളിക്കുന്നുണ്ട്. ചുറ്റുപാടു തിരിച്ചറിയാന്‍ അല്പസമയമെടുത്തു.. എന്നിട്ടും എന്താണു സംഭവിച്ചത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല. അച്ചൂ എന്നെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്തിനെന്നും അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിരഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്തിനെന്നും ഓര്‍ക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍.. അവള്‍ എന്റെ തലമുടിയില്‍ പതുക്കെ തലോടികൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്. നെറ്റിയില്‍ പതുക്കെ ചുംബിക്കുന്നുണ്ട്.. ഇടക്ക് “ഇല്ല കുഞ്ഞൂസേ ഞാന്‍ എങ്ങും പോയിട്ടില്ല ഇവിടെയുണ്ട് നിന്റെ ഒപ്പം തന്നെയുണ്ട് “എന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്... എന്താണു സംഭവിച്ചത്... ? വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട് ഞാന്‍ വല്ലാതെ വിയര്‍ക്കുന്നുമുണ്ട്.... അവളിലേക്ക് ചേര്‍ന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോള്‍ ഞാന്‍

തനിച്ച്

മുനിഞ്ഞുകത്തുന്ന നെയ്‌വിളക്കിനും എരിഞ്ഞു പുകയുന്ന ചന്ദനതിരികള്‍ക്കും അപ്പുറം ഭഗവതിയുടെ വിഗ്രഹത്തിനു തൊട്ടടുത്ത് ഞാന്‍ നിന്നെ വ്യക്തമായും കണ്ടു. പക്ഷെ എനിക്കിപ്പോഴും മനസ്സിലാവാത്തത് നിന്റെ കണ്ണില്‍ ഞാന്‍ തെളിഞ്ഞു കണ്ട തിളക്കത്തിനര്‍ഥമായിരുന്നു. അതെ അത് എന്തായിരുന്നൂ? നീ എന്നെ കാണാണമെന്നു പറയുകയായിരുന്നോ? അതോ നിന്റെ കണ്ണിലെ തിളക്കത്തില്‍ ഒളിക്കുകയായിരുന്നോ? ഇനി എന്ത് എന്നറിയാത്ത ഒരവ്യക്തത എന്നിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍‍ വല്ലാതെ ഭയന്നുപോയി. ഇതാ ഇന്ന് ഇങ്ങനെ നിന്നെ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ നമുക്ക് പരസ്പരം നഷ്ടമാവാതിരിക്കാം... ഒരായിരം ജന്മങ്ങളില്‍ ഒന്നായിരിക്കാന്‍ ഇനി അകലം പോലുമില്ലാത്ത നമ്മുടെ നമ്മുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കകം മിഴിപൂട്ടി........ ഇതാ ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തനിച്ചായി. ഇതാണെനിക്കിഷ്ടം. തനിച്ച്, ഇനി എന്നാണ് എന്റെ ഈ തടിച്ച കുട്ടനേ..........

പരസ്പരം

ഇതാ ഞാന്‍ എന്ന് ഓടി ചെന്ന് അവളുടെ കൈകളില്‍ വീണുകൊടുക്കാനാണപ്പോള്‍ എനിക്കു തോന്നിയത്. പ്രത്യേക കാരണങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ തന്നെ ഇന്ന് അവളോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു പഞ്ഞിതുണ്ടുപോലെ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പറന്നു പറന്നു പോകുന്നപോലെ... അതേ ഇന്നു ഞാന്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി തിരിച്ചറിഞ്ഞു കാതങ്ങളോളം അകലത്തില്‍ എനിക്കവളെ ഇഷ്ടമാണ്. അവള്‍ ഒന്നിനു പുറകെ ഒന്നായി ഓരോ ചോദ്യങ്ങളിലൂടെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അവള്‍.. ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ഇഷ്ടപ്പെടാ‍ത്തത്.... അങ്ങനെ അങ്ങനെ.... പക്ഷെ നിരര്‍ത്ഥകമായ (?) ആ ചോദ്യങ്ങളിലൂടെ പലതും ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം അറിഞ്ഞു.. ഇതൊന്നും പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ക്കറിയാത്തതല്ല എന്നിട്ടും ഒരിക്കല്‍ കൂടി അതൊക്കെ ഒന്നറിയുമ്പോള്‍ എന്തു രസം...... വരാം ഇനിയും വരും വരാതിരിക്കില്ല... ഇതാ ഇവിടെ അവള്‍

അവള്‍

അധികമായിട്ടുണ്ടാവില്ല. പക്ഷെ എന്നിട്ടും കുറേ കാലമായപോലെ. ഒരുപക്ഷെ സ്നേഹം അങ്ങനേയായിരിക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ അവള്‍ വിളിക്കാന്‍ ഒരു നിമിഷം വൈകിയാല്‍ പോലും മനസ്സ്.......
ഇല്ല ഇന്ന് പക്ഷെ അവള്‍ വരാതിരിക്കില്ല. ഇന്നലെ അവള്‍ എന്തിനോ വിഷമിച്ചിരിക്കണം. അവളുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞിരുന്നു എന്നു തന്നെ ഞാന്‍ നിരൂപിക്കുന്നു. അതു ഞാന്‍ അറിഞ്ഞതാണല്ലോ? പക്ഷെ സാ‍രമില്ല ഞാന്‍ കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ എന്നോര്‍മ്മിപ്പിച്ചപ്പോള്‍, അപ്പോള്‍ അപ്പോഴായിരുന്നോ അവള്‍ ചിരിച്ചത്... അതെ അതങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ഒരു ഉള്‍വിളിപോലെ ഞാന്‍ കേട്ടിരുന്നു. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്...
അച്ചൂ... എന്താ എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ...... സങ്കടപ്പെടണെ... ആരു വേണ്ടാ പറഞ്ഞാലും ആരു വേദനിപ്പിച്ചാലും നിനക്ക് ഇത്രയും അരികില്‍ ഞാന്‍ ഉണ്ടല്ലോ? ഒരു നോട്ടം ഒരു സ്പര്‍ശം ഒരു സാന്നിധ്യം ഇത്രയും മതി ഞാന്‍ ഓടിയെത്തും നിന്റെ അരികില്‍. അല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ നിന്റെ കൂടെത്തന്നെയാണല്ലോ? പറയൂ നീ എന്തു വേണം നിനക്ക്..

ഈ നിമിഷം ഇങ്ങനെ ഓര്‍ത്തിരിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വല്ലാതെ അമ്പരന്നു പോകുന്നു. എന്നെ സ്നേഹം പഠിപ്പിച്ച എന്റെ പെണ്‍കുട്ടി നിന്നെ വല്ലാതെ സ്നേഹിക്കുന്നു ഞാന്‍.... കണ്ണടയ്കുമുകളിലെ ആ നോട്ടം എന്തൊരു സാന്ത്വനമാണു തരുന്നത്........ അച്ചൂ ഒരായിരം തവണ ഞാന്‍ ഉറക്കെ പറയാം നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു...... സ്നേഹിക്കുന്നു.. സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന്......

സ്വപ്നം?

ഏതു വരേയാണ് എന്നൊരിക്കലും ചോദിച്ചിട്ടില്ല. അല്ലെങ്കിലും ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒരവശ്യവസ്തുപോലുമല്ല. എനിക്കറിയാവുന്നതുപോലെ തന്നെ അതവള്‍ക്കുമറിയാം. അതുകൊണ്ടാണവള്‍ ഇല്ല ഇനി ഞാന്‍ വരില്ല എന്നൊരായിരം വട്ടം പറയുമ്പോഴും ഞാന്‍ പതറാത്തത്. എന്നെ തനിച്ചാക്കാന്‍ അവള്‍ക്കോ അവളെ തനിച്ചാക്കാന്‍ എനിക്കോ കഴിയില്ല എന്ന് മറ്റാരേക്കാള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുക ഞങ്ങള്‍ തന്നെ ആണല്ലോ? ഇടക്ക് ഒന്ന് പിണങ്ങാ‍ന്‍ പോലും സാധിക്കാത്ത തരത്തില്‍ ആ .....
ഇന്ന് കുറെ കാലത്തിനു ശേഷമാണ് അവളെ ശരിക്കും കാണാന്‍ കൊതിയാവണു എന്ന് ഓര്‍ത്തത്. ഒരിക്കലും ഈ അകലം ണ്ടാവാറില്ല. അകലം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ശരിയല്ല. അകലമല്ല. പക്ഷേ എപ്പോള്‍ കാണണം എന്ന് ചിന്തിച്ചാലും അപ്പോള്‍ അതിനവസരം ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടെന്തോ അവള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത്? എന്തിനേ അവള്‍ കരഞ്ഞിരുന്നത്?

പെട്ടന്ന് ഉണര്‍ന്നു പോയി. ഇത് എന്തൊരു സ്വപ്നമാണ് കണ്ടത്. എന്തേ ഈ സ്വപ്നത്തിനര്‍ഥം? അടുത്തിരുന്ന ചില്ലുപാത്രത്തില്‍ നിന്നും അല്പം വെള്ളം എടുത്ത് കുടിച്ചു. ഒരു കുഞ്ഞുകുട്ടിയെ പോലെ എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ കിടന്നുറങ്ങുന്ന എന്റെ അച്ചുവിന്റെ നെറ്റിയില്‍ പതുക്കെ ഒന്നു തൊട്ടു. മുടിയിഴകള്‍ മെല്ലെ തലോടിയൊതുക്കി. അവള്‍ മെല്ലെ കണ്ണു തുറന്നു നോക്കി. പക്ഷേ ഉറക്കത്തിലേക്കു തന്നെ വഴുതി വീഴുകയായിരുന്നു. അവള്‍ പകച്ചു നോക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടിരിക്കുമോ? എന്തിനെ ഈ സമയം ഉറങ്ങാതെ ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കാന്‍ എന്ന് ഓര്‍ത്തിരിക്കുമോ?

ഉണ്ടാവില്ല. അവള്‍ തളര്‍ന്നുറങ്ങുക തന്നെ ആണ്. പാവം വല്ലാതെയായിരിക്കുന്നു അവള്‍. മെല്ലെ അവളുടെ കണ്ണില്‍ ചുംബിച്ചു. മെല്ലെ മുടിയിഴകളിലൂടെ തഴുകികൊണ്ടേയിരുന്നു........

അച്ചൂ

എന്താണു സംഭവിക്കുന്നത്? ഒന്നിനു പുറകെ ഒന്നായി പ്രശ്നങ്ങള്‍ തന്നെ . ആശുപത്രിയിലെ തീവ്ര ശ്രദ്ധ മുറിയില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയത് ഒരു വലിയ കടക്കാരനായിട്ടായിരുന്നു. അവള്‍ വാരികയിലെ ആഴ്ചഫലം വായിച്ചു കേള്‍പ്പിക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോള്‍ ‘ സാമ്പത്തികമായി ഉയര്‍ച്ച ഉണ്ടാവും‘ എന്ന് വായിക്കുന്ന സമയം ഞാന്‍ പണത്തിനു വേണ്ടി...... ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. എല്ലാരും ഷോപ്പിങ്ങിനു പോയ കാര്യം .. കുറെ പണം അവടേം.. പിന്നെ അതിനു കൊടുക്കാത്തതിന്റെ പേരില്‍ അമ്മയുടെ വക. എന്തിനു വെറുതെ എന്ന് കരുതി ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന അല്പം അമ്മക്കു കൊടുത്തു. പിന്നെ അമ്മയുടെ വക ഒരു കുത്തും നിന്റെ അച്ഛനെ അന്വേഷിച്ച് ഇതു വരേ ആരും ഇവിടെ വന്ന് ഇങ്ങനെ കടം തരാനുള്ള പണം എന്ന് വന്നു നിന്നിട്ടില്ല. എനിക്കറിയാം. പക്ഷെ എന്റെ കാര്യം അമ്മക്ക്.....
അച്ചൂ നിനക്കറിയാമായിരിക്കും ... എന്നിട്ടും എന്തിനെ ഫോണ്‍ ഒന്ന് എന്‍ ഗ്ഗേജ്ഡ് ആയാല്‍ അപ്പോഴേക്കും നിന്റെ കണ്ണൂ നിറയണെ? എന്തിനെ ശരിക്കും എന്താ കാര്യമെന്ന് ഓര്‍ക്കാത്തെ? പക്ഷെ എനിക്കറിയാം. ഒന്നും ചെയ്യാനാവാത്ത നിസ്സഹായവസ്ഥ തോന്നിയപ്പോഴെല്ലാമായിരുന്നു നീ അങ്ങനെ... സാരമില്ലെടി ഇതൊക്കെ എനിക്കു മാനേജ് ചെയ്യാവുന്നതേയുള്ളു. ആരെയും ഒന്നും അറിയിക്കാതിരിക്കുക എന്നും നിനക്ക് അതിലെ പരാതിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ആശ്പത്രിയിലും നിനക്ക് അതായിരുന്നു പരിഭവം.. പക്ഷെ എന്തും എന്റെ മോളെ സങ്കടപ്പെടുത്തുകയേ ഉള്ളു എങ്കില്‍ അത് മനപൂര്‍വം പറയാതിരിക്കണതല്ലേ നല്ലത്? അത്രയുമേ ഞാന്‍........ നീന്റെ വാടിയ മുഖം അതെന്നെ കൂടുതല്‍ തളര്‍ത്തും, അതുകൊണ്ട വേണ്ട നീ ചിരിച്ചു തന്നെ മതി എപ്പോഴും . നിന്റെ ആ പതിവു ചിരി തല തോളില്‍ ചേര്‍ത്തു വച്ച് കണ്ണടക്ക് മുകളിലൂടേ കുസൃതിനിറഞ്ഞ ആ .......... വല്ലാതെ ഇഷ്ടമാണെനിക്കാ ചിരി .....

അച്ചൂ ....

അച്ചൂ .... ആരാണവള്‍? കുറേയായി പലരും ഇതു തന്നെ ചോദിക്കുന്നു. മറുപടി പറയാന്‍ അല്പ സമയമെടുത്താല്‍ പലരും കരുതുന്നു അവള്‍ എന്റെ കാമുകിയാണെന്ന് . പക്ഷെ അല്ല. അങ്ങനെ തന്നെ ഞാന്‍ കരുതുന്നു. പക്ഷെ അവള്‍ക്കു പകരം വക്കാന്‍ ഒന്നും ആരും ഇല്ല. അവളെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. അവള്‍ക്ക് എന്നെയും. പക്ഷെ ഒരു നല്ല സുഹൃത്ത്.. പക്ഷെ അതു മാത്രമോ? ആയിരിക്കില്ല. ഇല്ല എന്നല്ല അല്ല. ഒരിക്കലും അവള്‍ എന്നിക്ക് ഒരു സുഹൃത്ത് മാത്രമല്ല. അതിലും മേലെ മറ്റെന്തോ? മറ്റെന്തോ ആണവള്‍.... ഭൂമിയില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് മറ്റൊരാളെ എത്ര കണ്ട് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ആവും? ഒരുപക്ഷെ അതിലും ഒരായിരം മടങ്ങ് അവള്‍ എന്നെ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മറ്റാര്‍ക്കും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഒരായിരം കാര്യങ്ങള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് അവള്‍ക്കറിയാന്‍ ആവുന്നത്. ? ഒരു നോട്ടം ഒരു വാക്ക് ഒരു സാനിധ്യം ഇതൊക്കെ അവള്‍ക്ക് ധാരാളമാണ്. മനസ്സിലാക്കാന്‍. തിരിച്ച് എനിക്കും അതു തന്നെ. അവളുടെ ഒരോ അവസ്ഥയും എനിക്കു മനസ്സിലാക്കാം. ഒന്നും പറയാതെ ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലാവുന്നത്. ലോകം മുഴുവന്‍ എതിര്‍ത്താലും അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങള്‍ പിരിയുകയേ ഇല്ല. അല്ലെങ്കില്‍ ആര് ആരെ പിരിയാന്‍? ഹൃദയം ശ്വാസത്തെ? അതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും......... അച്ചു എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണവളെ അവള്‍ക്ക് എന്നെയും ഉപാധികളോ പരിമിതികളോ ഇല്ലത്ത.........................

അച്ചൂ .....

ഇപ്പോഴും എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല. എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും സൂര്യസ്പര്‍ശമുള്ള പ്രഭാതങ്ങള്‍ അകലുകയായിരുന്നു. അതൊരിക്കല്‍ കൂടി എന്നിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തും എന്ന് ഒരിക്കലും ഞാന്‍ കരുതിയതല്ല. പക്ഷെ ഒരോ തവണ ഞാന്‍ അബോധത്തിലേക്കു വീണു പോവ്വുന്നു എന്ന് തോന്നിയപ്പോഴൊക്കെ അച്ചു എന്നെ തിരികെ വിളിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും ഓര്‍ക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്നലെ അവളെ തനിച്ചാക്കി തീവ്ര ശ്രദ്ധാ മുറിയിലേക്ക് കയറിയതാണ് ഞാന്‍. അതൊ ഇന്നലേ തന്നെയോ? കറങ്ങുന്ന ഫാനിനും അപ്പുറം ഇവിടെ ലോകം നിശ്ചലമാണ്. ഇപ്പൊഴും ചുവന്ന അധികചിഹ്നത്തിലൂടെ എനിക്കവളെ കാണാം. പാവം തളര്‍ന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇല്ല ഇനി ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വരില്ല. പക്ഷെ ക്രമം തെറ്റി മിടിക്കുന്ന എന്റെ ഹൃദയത്തെ എങ്ങനെയാണ് ഞാന്‍ ........

ഡോക്റ്റര്‍ പറയുന്നത് കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല എന്നുതന്നെയാണ് . പക്ഷെ എന്താണ് എന്നിട്ടും സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് ....... എന്റെ ദൈവത്തിനു മുന്നില്‍ മാത്രമേ ഇനി ......

അച്ചൂ ..... അവളല്ലാതെ മറ്റേത് ദൈവമാണ് എന്റെ പകലുകളെ വീണ്ടും വര്‍ണ്ണാഭമാക്കുക.........

ജീവിതം ഒരു യുദ്ധമാണ് പോരാടൂ എന്ന് ആരാണിപ്പോഴും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.?

എന്റെ അച്ചു

ശരീരം മുഴുവന്‍ ചുറ്റുപിണഞ്ഞുകിടക്കുന്ന വയറുകള്‍. അല്പമൊന്നു മാറ്റിയാല്‍ എനിക്കവളെ കാണാം. പക്ഷെ വയ്യ അസഹ്യമായ വേദന. അവള്‍ പക്ഷെ ഇപ്പൊഴും ഒന്നും അറിഞ്ഞുകാണില്ല. ഒന്നും ഞാന്‍ പറഞ്ഞതും ഇല്ലല്ലോ? പുറമെ എന്താണു ഞാന്‍ ഇത്രയും വൈകുന്നത് എന്നായിരുന്നു അപ്പൊള്‍ അവള്‍ ചിന്തിച്ചിരുന്നത്. വരുമ്പോള്‍ ഇത്രയും തിരക്കിനു നടുവില്‍ തനിയെ നിര്‍ത്തി പോയതില്‍ പരിഭവം പറയണമെന്ന് ഓര്‍ക്കുകയായിരുന്നു അവള്‍. ചില്ലുവാതിലിന്റെ നടുവിലെ ചുവന്ന അധിക ചിഹ്നത്തിനും വെളിയിലെ വട്ടത്തിലൂടെ അവളുടെ അക്ഷമ എനിക്കു കാണാനുണ്ട് . പക്ഷെ ഒന്ന് അനങ്ങാന്‍ പോലും ആവുന്നില്ല. തല ഇടതു വശത്തേക്ക് അല്പമൊന്ന് തിരിച്ചാല്‍ ബീപ് ശബ്ദത്തോടെ മിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഹൃദയ തുടിപ്പുകള്‍ അള്‍ക്കുന്നതു കാണാം. ഇല്ല പുറത്ത് എന്നെ മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന എന്റെ അച്ചുവിനെ എനിക്ക് തനിച്ചാക്കികൂടാ. എത്രയും വേഗം പുറത്ത് ഇറങ്ങണം. ഇവിടെ ആരേയും കാണാനില്ലല്ലോ? ഡോക്റ്ററെ കണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍ അല്പം ആശ്വാസമായേനെ. ദൈവമെ ഇടക്ക് ഞാന്‍ അബോധത്തിലേക്കു വീണു പോണ പോലെ. ഇല്ല എന്റെ കണ്ണ് ഒരു നിമിഷം പോലും അവളില്‍ നിന്നും മാറിക്കൂടാ. പാവം അവള്‍ എന്തറിയുന്നു. ? പുറത്ത് അവള്‍ ഇപ്പോള്‍ അടുത്തിരിക്കുന്ന തട്ടമിട്ട ആ ചെറുപ്പക്കാരിയേ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. നല്ല ഓമനത്തമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞ് ആ ചെറുപ്പക്കാരിയുടെ മടിയില്‍ കിടക്കുന്നതും എനിക്ക് അവ്യക്തമായി കാണാം. ഇപ്പൊള്‍ എന്റെ അച്ചു എന്തായിരിക്കും മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തിരിക്കുക എന്ന് ..............

ദൈവമേ എന്റെ കൂടെ തന്നെയുണ്ടാവണെ..... ഇല്ല എവിടെയൊ വായിച്ച ഒരു വരിയുണ്ട് ജീവിതം ഒരു യുദ്ധമാണ് പോരാടു ......

പോരാടൂ.......
എനിക്കു വേണ്ടിയല്ല

എന്റെ അച്ചുവിനുവേണ്ടി.....

പോരാ‍ടൂ.....................................

മലയാളം ഭഗവത് ഗീത

മൊബൈലില്‍ ആദ്യമായി ഇതാ ഭഗവദ് ഗീത മലയാളത്തില്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുകയാണ്.ഇതിനുമുന്‍പ് മൊബൈലില്‍ ഒരു പ്രാദേശികഭാഷയില്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആദ്യ ഭഗവദ് ഗീതയാണ് ഇത്. ഇതിന്നായി നിങ്ങള്‍ ചെയ്യേണ്ടത് താഴെയുള്ള ലിങ്കില്‍ ക്ലിക് ചെയ്യുക മാത്രമാണ് അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ ഗീത ഡൌണ്‍ലോഡിങ്ങ് പേജിലേക്ക് എത്തും.ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്ത് നിങ്ങളുടെ ജാവാ സൌകര്യമുള്ള മൊബൈലില്‍ ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ ഫോണില്‍ മലയാളം ഫോണ്ട് വേണം എന്നില്ല. ഇത് ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല എങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ മൊബില്‍ മോഡല്‍ , മെയില്‍ ഐഡി സഹിതം എന്നെ ബന്ധപ്പെടൂ. അഭിപ്രായം അരിയിക്കുമല്ലോ?

ഭഗവദ്ഗീത മലയാളം

മലയാളം ഭഗവത് ഗീതാ

എന്റെ പ്രിയ വായനക്കാര്‍ക്കു മുന്നില്‍ നിങ്ങളുടെ മൊബൈലില്‍ ഭഗവദ് ഗീത മലയാളത്തില്‍ ലഭ്യമാക്കുകയാണ്. താഴെ കാണുന്ന ലിങ്ക് വഴി നിങ്ങള്‍ക്ക് അത് ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യാവുന്നതാണ്.....

തീര്‍ച്ചയായും ശ്രമിക്കുമല്ലോ? ഇത് മലയാളത്തില്‍ ആദ്യമാണ്. നിങ്ങളുടെ ഫോണില്‍ മലയാളം ഫോണ്ട് ആവശ്യമില്ല. ഇത് ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്താല്‍ മാത്രം മതി.




മലയാളം ഭഗവത് ഗീതാ

എന്റെ അച്ചൂ

നിലച്ചു തുടങ്ങുന്ന ഹൃദയമിടിപ്പുകള്‍ക്കുമപ്പുറം ജീവിതത്തിന്റെ വെളിച്ചമുണ്ട് . ഒരു വിളി , ഒരു നോട്ടം അതിലൂടെ അത് തന്റെ സ്ഥാനം അറിയിക്കും. കുഞ്ഞൂ എന്ന ഒരു വിളിയിലൂടെ എന്റെ ജീവിതം തെളിയിച്ചത് അവളാണല്ലോ? എന്ന് ,എങ്ങനെ , ഇതൊന്നും പ്രസക്തമല്ല. എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും സൂര്യപ്രകാശമുള്ള പ്രഭാതങ്ങള്‍ അകലുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ തല തോളില്‍ ചേര്‍ത്തു വച്ച് കണ്ണടക്കും മുകളിലൂടെയുള്ള ആ കുസൃതി നിറഞ്ഞ നോട്ടം..... അതിന്ന് ഒരായിരം സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ പിന്നെ എല്ലായ്പ്പൊഴും എന്ന പോലെ അത് എന്റെ ലക്ഷ്യമായി മാറി. അവള്‍...... അച്ചൂ എന്നാണു ഞാന്‍ വിളിച്ചത്.... ഇനിയുള്ള ജീവിതം മുഴുവന്‍ നല്‍കിയാലും അത് പകരമാവില്ല. അല്ലെങ്കിലും പകരം നല്‍കാന്‍ ഇത് ഒരു കരാറായിരുന്നില്ലല്ലോ? അവല്‍ക്കെന്നോടും എനിക്കവളോടും ഉപാധികളില്ലാത്ത അടുപ്പമായിരുന്നു. കാതങ്ങളോളം അകലത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യേണ്ട എന്റെ പാഥേയം.... എന്റെ അച്ചൂ...

ശായരി

ആപ് ഹര്‍ മന്‍സില്‍ കൊ മുശ്കില്‍ സമജ്തെ ഹൊ
ഹം ഹര്‍ മുശ്കില്‍ കൊ മന്‍സില്‍ സമജ്തെ ഹെ
ബഡാ ഫര്‍ക് ഹെ ആപ്കെ ഔര്‍ ഹമാരേ നസരിയെ മെ
ലോഗ് ദില്‍ കൊ ദര്‍ദ് ഔര്‍ ഹം ദര്‍ദ് കൊ ദില്‍ സമജ്തെ ഹെ

ശാ‍യരി

യാദോം മെ കബി തുംബി ഖോയേ ഹോംഗെ ..
ഖുലി ആംഖേം കബി തുംബി സോയേ ഹോംഗെ..

മാനാ ഹസ്നാ എക് അദാഹെ ഗം ചുപ്പാനേ കി..

മഗര്‍
ഹസ്ത്തെ ഹസ്ത്തെ കബി തുംബി രോയേ ഹോംഗെ..

ഹിന്ദി ശായരി

രാത്ത് കൊ രാത്ത് കാ തോഹ്ഫാ നഹി ദേത്തെ..
ഖുഷ്ബു കൊ ഖുഷ്ബു കാ തോഹ്ഫാ നഹി ദേത്തെ....
ദേനെ കൊ ത്തൊ ഹം തുഹ്മെ ചാന്ത് ബി ദേത്തെ..
മഗര്‍ ചാന്ത് കൊ ചാന്ത് കാ തോഹ്ഫാ നഹി ദേത്തെ...

ഹിന്ദി സ

“ഹാത്ത് ഉട്ടാക്കര്‍ ദുഅ മാംഗി
ദുഅ മെ റബ് സെ മൌത്ത് മാംഗി
റബ് നെ കഹാ മൌത്ത് തൊ തേരി
ദേ ദൂംഗാ മഗര്‍ വൊ ദോസ്ത് കി ക്യാ
ജിസ്നെ തേരി ലംബി ഉമര്‍ മാംഗി

എന്റെ ഡയറി നാലാം താള്‍

കിഴക്കോട്ടു തുറക്കുന്ന ജാലകമുള്ള എന്റെ മുറിയുടെ ഏകാന്തതയില്‍ ഇരുന്ന്
ജാലക പടികള്‍ക്കുമപ്പുറം ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും പതിക്കുന്ന മഴനൂലുകളിലേക്ക്
നോക്കിയിരിക്കേ ഏതോ ഓര്‍മ്മകള്‍ പടികടന്നെത്തുന്നത് ഞാനറിയുന്നു.
കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ കുസ്രുതിക്കൊപ്പം മഴച്ചാറലില്‍ തുള്ളിക്കളിക്കുന്ന വാത്സല്യം....
പടിപ്പുരയും കടന്ന് ഉമ്മറമുറ്റത്തേക്കുള്ള നടപ്പിനിടയില്‍ വഴിയില്‍ വീണുക്കിടക്കുന്ന തേന്മാങ്ങയില്‍
ആദ്യം പതിക്കുന്ന കൊതിയൂറും സ്പര്‍ശം..
ഒടുവില്‍ കൈയ്യിലെ പഴയ ആ സിന്ദൂരചെപ്പില്‍ കുപ്പിവള്‍പ്പൊട്ടുകളും ബട്ടനുകളും

മയിപ്പീലിത്തുണ്ടുകളും തൂവ്വലുകളും എല്ലാം എടുത്തുവക്കുകയും അവയുടെ ആര്‍ദ്രതയെ കുറിച്ച് വാതൊരാതെ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന എന്റെ........

എന്റെ ആ...................

മഴത്തുള്ളികള്‍ക്ക് എന്തൊരു തണുപ്പ്.... പക്ഷെ....